lente me


Margo stond op de dansvloer, tegen de toog aangeleund te bekomen van de zoveelste ultieme dansplaat. Haar hart bonste in haar keel en kleine zweetpareltjes deden haar huid glimmen. Een tikje buiten adem keek ze naar de DJ, naar wie ooit ‘haar DJ’ was geweest, vele jaren lang.

Hij was veranderd, en toch weer niet. Zijn bril was ietswat anders en zijn haar wat te lang. Hij zag er ook een beetje moe uit. Maar hij stond nog steeds met dezelfde flair in het spotlicht en nog steeds brulde hij onverstaandbaar enthousiast de menigte toe.

Margo verlangde nog steeds naar het ‘terug bij elkaar horen’, ‘samen een’ en ‘gelijkgestemde doelen’. Ze koesterde nog steeds zijn prachtige verhalen, onderbouwde uitleg, en warme manier van met anderen omgaan.

Maar ze wist ook dat een ietswat oppervlakkige vriendschap alles was wat ze nog zouden delen. En ze was blij om wat ze had.

___

Er was een groot verschil tussen Kerstmis en Pasen. Niet alleen het weer was beter. Ook in haar hart kon het weer lente worden.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s