Maar kind toch …

Of het waar was, wist Margo niet.

Het kon ook allemaal een spelletje zijn om haar te kwetsen en te koeieneren. En dan liet Margo het langzaam van zich afglijden. De douche had al zoveel pijn weggespoeld.

Maar als het waar was, dan voelde ze zich gerust. Hij was er toch klaar voor geweest. Of toch bereid om die stap te nemen. En dan was het geen reden geweest om een punt te zetten achter de relatie.


Dan kon ze niet anders dan meewarig glimlachen. Want dan was een kat niet langer voldoende en moest (de belofte van) een baby de brokken lijmen tussen DJ en Poppemie.

Margo kon dan niet anders dan wensen, wat ze vandaag op zijn post had bedacht: dat het kind ondanks zijn omgeving voldoende liefde, warmte en stabiliteit zou vinden om zijn/haar potentieel waar te maken zodat het uit zou groeien tot een prachtig mens.

Ze zou wel zien wat de toekomst bracht …

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s