De zon schijnt

“En vergeet af en toe niet naar buiten te gaan, Margo, de zon schijnt en je werkt teveel.”

De woorden waren vriendelijk bedoeld, maar ze troffen Margo als een klap in het gezicht. Het klopte dat ze veel uren achter haar pc doorbracht, maar nog steeds surfte ze de meeste minuten en uren doelloos voorbij. Haar concentratie liet haar in de steek en de zoektocht naar sociaal contact voerde haar keer op keer naar haar e-bussen en Smoelprofiel. Ze wist nochtans goed genoeg dat zulk ‘contact’ amper bevredigend werkte. De wetenschap loog niet, maar die kennis behoedde haar niet voor de val. Haar efficiëntie nam dan ook een duikvlucht.

Als zij mocht kiezen, zou ze nu ook buiten zijn, in de weer met zwembroekjes en badpakjes, met emmertjes en schopjes, met grasmaaiers en haagscharen, met zoete drankjes en BBQ-kolen. Als zij het voor het zeggen had gehad, dan genoot ze nu met haar man en kindjes van een zalige zonnige zaterdagnamiddag.

Maar soms had het leven andere plannen …

Het had geen zin te leven in een heden dat niet bestond. Het hield net zo min steek om te hopen op een toekomst, waarin ze eindelijk zou gaan leven en genieten. Nu was er het hier en nu, haar werk, haar huis en haar vrienden.

En dat nu net haar een van haar vrienden haar werk in vraag stelde, deed haar wankele evenwicht gevaarlijk overhellen …

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s