praat met mij …

Margo wilde met iemand praten.

… over het gemis dat achter bleef na DJ’s vertrek, in het bed, aan de tafel, in de badkamer ’s morgens vroeg.

… over haar idiote gedrag zoals het zoeken naar informatie over hoe hij het stelde, en de pijnlijke steek die ze voelde nu ze niet meer wist hoe hij het op het werk maakte en met wat voor auto hij reed.

… over haar angsten zoals het herkennen van Poppemie in al het jonge geweld op straat, en de idee dat het gevoel bespied te worden langzaam begon te neigen naar psychopathologie.

… over de eenzaamheid die langs haar dagen gleed, haar hart verstikte, haar treurig maakte en haar sociale incompetenties nog meer bloot legden.

… over het totale gebrek aan levenslust en energie, de frustratie dat ze lang niet alles gedaan kreeg wat ze wilde doen, en – erger nog – dat het haar allemaal niet meer leek te kunnen schelen.

___

Maar als iemand vroeg ‘hoe gaat het met je?’ deed ze er het zwijgen toe en stuurde ze de conversatie een andere richting uit … Het was immers al zo lang geleden en ze had voorbeelden genoeg van hoe het wel goed kon gaan …

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op praat met mij …

  1. Matthias zegt:

    Heel. Erg. Herkenbaar. 😦

  2. HansDeZwans zegt:

    Ik kan alleen maar het zelfde zeggen.

  3. Schrijven, babbelen en nog een schrijven. Ik lees graag mee, en velen met mij, lieve heren! *knuf*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s