Thanks, luv!

De jaren hadden hun werk gedaan. Eigenlijk was hij al lang met pensioen. Maar hij hield ervan hier te vertoeven, achter zijn computer, omringd door de boeken en manuscripten. Het waren tekenen van de oude wijsheden, onbekend en onbemind door het jonge volkje.

Zijn cynisme voelde vertrouwd, maar zijn geestdrift werkte inspirerend. De pretlichtjes in zijn ogen kleurden haar dag. En dan was er zijn zachte menselijke kant: Dat hij niet wereldberoemd wilde zijn en al die aandacht maar een beetje vreemd vond. En of ze mogelijk ook iets wist over oorlogsdagboeken? Jaren geleden waren hier vele Belgen komen schuilen voor de nakende oorlog. Ze hadden hier zelfs hun Nationale Feestdag gevierd. En of ze hier haar weg wat kon vinden? En gewend raakte aan het familiaire “luv”. Hij spelde het zelfs voor haar.  Ze moest er niets achter zoeken …

Maar eigenlijk voelde ze zich er wel door thuis.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Thanks, luv!

  1. lentesneeuw zegt:

    Puts a smile on my face, indeed…

  2. doormijnoog zegt:

    Je kan er zo een filmscene bij bedenken 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s