Kwestbaarheid (2)

Het was een cursus leiderschap. En ik stapte met teveel aan energie wat verveeld de ruimte binnen.
Er was zoveel te doen en hier zou danig op de pauze-knop gedrukt worden, dat de stress alleen maar groter kon worden. Waarom had ik me ook al ingeschreven?
Ik flapte het er uit, en de toon bleek gezet. Er was openheid, gelach, … En toen bleken er in de groep ook nog eens vele oude bekenden te zitten. En diegene die er initieel als onbekende eend wat buitenviel, kwaakte zichzelf met Brugs accent in het middelpunt. Helemaal thuis.
Er werden grapjes gemaakt over elkaars kleine kantjes, feedback gegeven en aangemoedigd. We gingen allemaal over onze grens, voelden de spanning kolken in onze maag, en zette schoorvoetend grootse stappen, gedragen door de zachte handen van de groep.
Er was bloedmooie kwestbaarheid…

En dankbaarheid om zoveel zorg en verbinding. …

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s