Soms klettert het nog kei hard binnen

Als ik lees hoe singles zich door de kerst- en nieuwjaardagen slaan.
En ik denk, zo was ik ook,
Maar nu ben ik gewoon Margo, zonder lief, maar ook niet ‘de single’
Als ik lees hoe mijn beste vriendinnen worstelen met hun kindjes
En dan denk ik: ik hoef geen sprookjes
Want kindjes zijn niet alleen een roze wolk, maar ook veel stress, pijn verdriet.
Als ik weet dat ik ondertussen een leven heb, mijn leven
een plek die ik thuis durf noemen, ondanks grote avonturen
En de beste vrienden en familie van de wereld om wie ik onwijs dankbaar ben.

Maar dan, klettert het kei hard binnen.
Dat er niemand is voor wie ik echt mag zorgen, mee mag bouwen en dromen.
Dat er geen smoezelige handjes zijn die aan mijn rokken plakken, geen kerstkaartjes van lachende kindjes van mij (de foto’s misschien wel, de kindjes niet)
Dat die dingen nog ver in de toekomst liggen.

Dat steekt,
soms.

Laat ik maar snel die knop terug omdraaien.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Soms klettert het nog kei hard binnen

  1. wim zegt:

    Vroeg of laat….ooit stopt “het steken”……
    Alleen ondervind ik in deze periode dat de knop iets stroever draait.
    Het is moeilijk maar we leggen er ons niet bij neer hoor
    De toekomst zal er wel voor zorgen…
    Yes we can …..

  2. bentenge zegt:

    I get it. I guess.
    Toch heel fijne feestdagen.

  3. Lies zegt:

    Heel mooi geschreven. Niemand is ‘de single’. We hebben allemaal ons eigen verhaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s