Tomorrowland

We gaan samen naar Tomorrowland. Die naam lijkt nog meer een utopie dan anders. Het is een land van blijdschap, ontspanning en vrolijkheid. En het gaf me al heel veel. Tomorrowland leerde milder te zijn ten opzichte van mezelf: ik kan wel van festivals houden, als de muziek maar goed zit. Jaren van verkramptheid omdat ik niet mee ging naar graspop en pukkelpop gleden zo van mijn schouders. Tomorrowland leerde me loslaten, leerde me alles te geven wat ik had en alles te zijn wat ik wilde zijn. Ik kan er niet ophouden te glimlachen, mijn lijf doet er gekke dingen, en ik word er emotioneel van het vuurwerk.
Wat Tomorrowland zal brengen dit jaar is moeilijk te voorzien. Elk hebben we ons toegangsticket. We kunnen het helemaal laten passeren, samen gaan, of apart als een van ons dat verkiest. We kunnen de dag delen, of samen elk onze weg gaan. Ik kan alles aan jou overlaten, jou de beslissingen laten nemen of ik kan doen alsof ik er alles van weet – ik ben er al geweest. Dan zou ik opnieuw niet durven elkaars gelijke te zijn. Ik kan alles loslaten en gewoon als vrienden genieten. We kunnen heel de dag een meter van elkaar af blijven, of toch elkaars handen vinden, een knuffel delen, een zoentje op je voorhoofd, of… Misschien vinden we het tegen dan allemaal al lang goed hoe de wereld is gedraaid. Wie weet… Wie weet hoe de dag er dan uitziet. Wie weet hoe Tomorrowland er zal uitzien.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in dan gaat het me niet, Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s