week 14

Een woelige week, maar we blijven tellen …

  • een avondje dat begon met een discussie over de politieke toestand in het midden-Oosten sinds de tweede wereldoorlog en eindigde bij rijstpap met oreo’s.
  • de boel de boel laten en zwemmen bij zonsondergang.
  • een van de belangrijkste en zotste projecten van het jaar afronden, met behulp van een paar vriendjes. En we zijn nog niet eens halfweg het jaar.
  • gaan ontbijten met een lieve vriendin, en ‘war stories’ delen, zoals ze zegt.
  • een wandeling langs de kust. ’s Nachts. Omdat het klotsende water en het mulle zand deugd kunnen doen.
  • schrijven, alsof je leven er van af hangt. En (voor-)lezen. En hopen, uit het diepst van je hart. En vertrouwen, zoals velen hier schreven, dat het leven draait zoals het moet draaien.
  • spontaan je collega ontvoeren op een zondagavond. Omdat hij er nood aan heeft (en ik ook).

2016-03-29 18.39.07x.jpg

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in jar project, Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op week 14

  1. Myriam zegt:

    Toch altijd een klein oef-gevoel als ik je jar projects lees. Hoop dat ze jou heel veel deugd doen… πŸ™‚

  2. spaarmoeder zegt:

    Je blijft tellen en dat is mooi. Wat een leuke dingen heb je gedaan. Rijstpap en oreo’s….dat is het proberen waard πŸ™‚
    Heerlijk! Schrijven, hopen en vertrouwen….blijven doen! Liefs

  3. Ga je dat van die rijstpap uittesten? Lijkt me best spannend …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s