Druk

Ik stapte de trein op, en werd meegezogen in een oorverdovende atmosfeer. Luid kwebbelende tieners oreerden over hoe ze studeerden, of net niet; schilderden huisbewaarders af als vervelende vieze mannetjes; en spanden bogen over verdwenen  postpakketjes. De woorden schetterden mijn oren in. De banaliteiten van het leven verheven tot luistervoer voor de hele treincoupé. Mijn hoofd tolde bij zoveel non-informatie.

Emails zijn van hetzelfde soort. Ik word bedolven onder communicatie waarvoor ‘reply to all’ niet werd uitgevonden. Vragen worden afgevuurd over werk dat in meetings werd verricht, maar bij gebrek aan competentie bij de vragensteller,  nog eens dunnetjes moet worden over gedaan. Er zal gelezen worden en getypt, terwijl communicatie in levende lijve opdroogt.

Ik weet waar dit toe leiden kan. Niet zelden is zo’n beleving de weerspiegeling van een muur die met volle snelheid in het vizier komt. De voorbode van een ‘total system shut down’, die je niet meer in de hand hebt en veel tijd vraagt om te helen. Ik zag het onlangs bij verschillende collega’s: een derde van ons team van 15 zat of zit thuis, rust te zoeken, en vernieuwde energie na volledig opgebrand te zijn.

Ik huiver. En kruip achteraan, zoek beschutting in een andere coupé. Stop mijn oordopjes in, die sinds enkele weken standaard in mijn jaszak schuilen. Het antwoord voorlopig schuldig.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Druk

  1. annaberg zegt:

    Drukte, heel mooi beschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s